Een proefzeiltochtje op een zonnige zondagmiddag

Nu de stormachtige natte winter hier in Brest bijna voorbij is, komen er dagen met kalmer weer. De zon schijnt, er staat een zacht briesje, het water is kalm en bezoekers slenteren door de haven, genietend van de boten en de frisse lucht. Vandaag was het zo’n dag en we besloten een korte zeiltocht te maken door de Baai van Brest. In voorbereiding op onze aanstaande zeiltocht door de Golf van Biscaje naar Noord Spanje wilde Ernie checken of alles aan boord nog werkte als het zou moeten. Ik wilde vooral van de zon en het uitzicht genieten.

We hesen Quirky in haar zwemvest, hulden onszelf in warme kleding, maakten de lijnen los en voeren langzaam op de motor de haven uit. Er mankeerde niets aan de motor. Eenmaal buitengaats hesen we alle zeilen om te zien of er geen beschadigingen waren en voeren de Baai door. We gingen tergend langzaam omdat er geen noemenswaardige wind stond, maar we hadden geen haast omdat we toch nergens naartoe gingen.

Terwijl Ernie de zeilen en de lijnen nakeek, alsmede de instrumenten, de motor, de navigatiemiddelen en de automatische piloot, genoten Quirky en ik van het tochtje in het wazige zonnetje. Na een paar dagen van storm, harde wind en regen, leek het alsof de hele natuur op deze eerste kalme dag een rustdag nam. Het was daarom heerlijk om een Zilverreiger in vlucht te zien, en de ‘plop’ te horen van een vis die uit het water sprong om een insect te vangen. De enige andere activiteit in de Baai bestond uit een paar andere zeiljachten en een vader die zijn zoon leerde zeekajakken.

Na een paar uur verklaarde Schipper Ernie dat alles naar wens funktioneert en dat we klaar zijn om de Golf van Biskaje over te steken als het weer het toelaat. We keerden langzaam om en koersten weer terug naar onze ligplaats in de jachthaven. Een pleziertochtje dat tegelijkertijd nuttig was.